Bebouwing langs het spoor biedt (geluids)luwte
We willen van De Frans een nieuwe, levendige wijk maken, om in te wonen, werken en leren. In de vorige nieuwsbrief hebben wij de levensader van De Frans uitgelicht. Eén van de andere belangrijke uitgangspunten uit de stedenbouwkundige vuistregels is de manier van bouwen langs het spoor. Het spoor direct naast de wijk maakt het creëren van een aantrekkelijk woonmilieu best een uitdaging. Geluid van treinen of auto's kan de leefbaarheid verminderen. Daarom is er goed nagedacht over de bouwhoogtes en de ligging van de gebouwen. Zo maken we een fijn en levendig stukje stad en wordt het een fijne plek voor bewoners en gebruikers van het gebied.
Slim bouwen langs spoor en Westtangent
In de Stedenbouwkundige Vuistregels staan duidelijke bouwregels. Daarin is onder andere vastgelegd hoe hoog er in welke zone mag worden gebouwd. Wilt u de vuistregels lezen? Dat kan hier(Verwijst naar een externe website).
Langs de spoorzijde komt hogere bebouwing. Deze gebouwen vormen als het ware een stevige schil langs de wijk. Ze vangen een groot deel van de spoorgeluiden op. Aan de kant van de Westtangent is de bebouwing juist lager en fijner van schaal. Hierdoor komt er een vloeiende overgang naar de woonwijk aan de overkant van de Westtangent. Er komen kleinere gebouwen met meer variatie. De bouwregel over hogere bebouwing langs het spoor en lagere bebouwing langs de Westtangent geldt voor ieder deelgebied. Zo zorgen we, ondanks de verschillen, toch voor samenhang in De Frans.
Beschutting, groen en ruimte om elkaar te ontmoeten
Doordat hogere gebouwen het spoor uit het zicht houden, voelt de binnenzijde van de wijk beschut aan. Hier is ruimte voor groen, pleinen en speelplekken. Zo worden er plekken gemaakt voor ontmoeten en streven we naar een openbare ruimte die bestand is tegen veranderingen in het weer en klimaat. Bewoners kunnen elkaar ontmoeten, kinderen kunnen veilig spelen en er is plek voor wandelen en fietsen.