Senioren laten van zich horen: “We moeten het samen doen”

Met een groeiend aantal senioren in Dijk en Waard wordt hun stem steeds belangrijker. Maar hoe zorg je dat die stem ook écht wordt gehoord? De nieuwe klankbordgroep Senioren moet daarin een belangrijke rol spelen. Ton Buis en Joke Visser maken deel uit van deze groep en vertellen waarom dit initiatief hard nodig is. Hun boodschap is duidelijk: wachten helpt niet, betrokkenheid wel.

De klankbordgroep Senioren is ontstaan vanuit een duidelijke behoefte om samen te werken aan beter beleid. Bij de fusie van de gemeenten Langedijk en Heerhugowaard brachten verschillende lokale ouderenbonden hun wensen en zorgen onder de aandacht van de politiek. Dat leidde uiteindelijk tot de oprichting van deze groep waarin senioren zelf meedenken en adviseren over beleid dat hen direct raakt.

Kracht zit in de samenwerking

De kracht van deze aanpak zit in de samenwerking. Senioren, zorg- en welzijnsorganisaties en de gemeente komen door de klankbordgroep met elkaar in gesprek. Het doel is niet alleen om problemen te bespreken, maar juist ook om samen tot oplossingen te komen. “Het is belangrijk dat senioren meepraten over wat hen aangaat”, zegt Ton Buis. “Niet alleen voor henzelf, maar ook voor de gemeente. Zo krijg je betere besluiten.”

Van losse eilandjes naar samenwerking

Binnen de klankbordgroep zijn verschillende ouderenbonden vertegenwoordigd, aangevuld met betrokken vrijwilligers en andere organisaties. “Er zijn veel initiatieven, maar iedereen werkt een beetje op zijn eigen eilandje”, legt Joke uit. “Juist door elkaar beter te leren kennen en samen te werken, kun je veel meer bereiken.”

Activiteiten onder de aandacht brengen

Een voorbeeld daarvan is het onder de aandacht brengen van activiteiten bij verenigingen. Dingen die er al zijn, zijn vaak onvoldoende bekend. En dat is zonde. “Daar moeten we echt wat op verzinnen”, zegt Ton. “Er is een website Ontdek Dijk en Waard, de buurthuizen hebben hun eigen informatiekanalen en er worden dingen gedeeld op Facebook, maar je kan niet van iedereen verwachten dat je digitaal onderlegd bent.”

Wonen blijft grootste zorg

De vraag naar geschikte woningen voor senioren is groot, maar het aanbod blijft achter. Volgens Ton ligt de oplossing niet alleen bij het bouwen van nieuwe woningen, maar ook bij betere doorstroming. Veel senioren willen wel verhuizen, maar lopen tegen financiële of praktische drempels aan. “Als ze gaan verhuizen, gaan de kosten omhoog. Dan haken ze af.” Joke nuanceert dit: “Ik ben als wooncoach actief bij Wonen Plus Welzijn. In die rol adviseer ik met name senioren en ouderen die op een punt staan in hun leven waarop ze zich afvragen: blijf ik hier nog jaren prettig wonen? Soms past de woning gewoon niet meer. Maar die stap brengt onzekerheid met zich mee. Regelingen zoals huurtoeslag of inschrijfmogelijkheden worden niet altijd benut, omdat mensen niet goed weten wat er kan. Maar als wooncoach zie ik dikwijls de opluchting als de knoop is doorgehakt.” Ton vat samen: “Mensen blijven soms in een te groot huis wonen, terwijl ze eigenlijk kleiner willen. Omdat ze niet weten waar ze terecht kunnen voor eerlijk advies.” Volgens Joke ligt daar een belangrijke taak voor de klankbordgroep.

Eenzaamheid en ontmoeting

Naast wonen is ook eenzaamheid een groot thema. Veel senioren missen contact of raken geïsoleerd, zeker als mobiliteit afneemt of sociale netwerken kleiner worden. Volgens Joke hoeven de oplossingen niet altijd ingewikkeld te zijn. “Het is belangrijk dat er plekken zijn waar mensen gewoon even langs kunnen gaan”, zegt ze. “Een kop koffie, een praatje. Dat kan al een groot verschil maken.” Bovendien speelt er volgens Ton nog iets anders: de houding van mensen zelf. “Niet iedereen stapt zomaar ergens binnen”, legt hij uit. “Sommigen vinden dat lastig of denken dat het niets voor hen is.” Daarom is het volgens beide klankbordgroepleden belangrijk om actief mensen te blijven benaderen en drempels te verlagen.

Ook eigen verantwoordelijkheid

Een opvallend geluid dat Ton en Joke laten horen, is dat de verantwoordelijkheid niet alleen bij de overheid ligt. Joke: “Inwoners moeten zelf in beweging komen.” Ton vult aan: “De zorgstaat zorgt er soms voor dat mensen achterover gaan leunen”, zegt hij. “En als iets niet geregeld is, gaan ze klagen. Maar zo werkt het niet.” Joke zegt dat het belangrijk is om zelf initiatief te nemen. “Blijf niet afwachten, maar ga op zoek naar informatie en mogelijkheden. Er is vaak meer dan je denkt.”

‘Blijf omzien naar elkaar’

Dat geldt niet alleen voor praktische zaken, maar ook voor sociale betrokkenheid. “Blijf omzien naar elkaar”, vertelt Joke. “Dat is niet iets van alleen ouderen, dat geldt voor iedereen.” Een praatje, een helpende hand of gewoon even vragen hoe het met iemand gaat. “Dat zit niet bij iedereen in de genen, maar denk er eens over na hoe je zelf oud wilt worden”, zegt ze. “Dan wil je toch ook dat er iemand naar je omkijkt?”