Van suïcidale gedachten naar vertrouwen in de toekomst

“Ik dacht vroeger echt dat ik een mislukkeling was”, vertelt ze openhartig. “Iedereen leek het leven moeiteloos aan te kunnen. School, werk, vrienden, sporten. Ik was na een schooldag compleet uitgeput. Kon helemaal niks meer. Ik dacht steeds: waarom lukt het mij niet?”

Worsteling

Gevoelens over dat het leven een worsteling is, begon al toen ze op de basisschool zat. “Ik denk dat ik vanaf mijn negende al sombere periodes had. In de brugklas had ik op de fiets al gedachten als: als er nu een bus aankomt, vind ik het eigenlijk wel prima.” De donkerste periode kwam toen ze op zichzelf ging wonen voor haar studie. “Iedereen leek leuke dingen te doen en zijn leven op orde te hebben. Ik lag vooral uitgeput in bed. Toen werden mijn gedachten om er een einde aan te maken steeds concreter.” In de daaropvolgende jaren deed Sarah meerdere suïcidepogingen. “Ik ben twee keer op de intensive care beland en daarna in de crisisopvang. Achteraf klinkt het bizar, maar op een gegeven moment werd het bijna een vertrouwd patroon. Het werd een manier om met alles om te gaan.”

Keerpunt

Toch kwam er langzaam een keerpunt. “Na een opname waarin ik terecht kwam tussen oudere mensen, dacht ik ineens: ik wil iets betekenen voor andere mensen. Vooral voor ouderen.” Inmiddels werkt Sarah naast haar opleiding fotografie in de thuiszorg. Daar ondersteunt ze een oudere man in zijn dagelijkse routine. “Wat ik zo mooi vind aan ouderen is dat ze een heel leven achter zich hebben. Ze vertellen prachtige verhalen. En ik vind het fijn om te luisteren en om te helpen. Het werk geeft me het gevoel dat ik iets kan betekenen.”

Diagnose autisme

Ook de diagnose autisme, die Sarah vier jaar geleden kreeg, gaf duidelijkheid. “Ik las er veel over en kreeg hulp van onder andere Kop-Zorg. Zo kreeg ik eindelijk antwoorden en vielen er puzzelstukjes op hun plek. Ik begreep waarom ik zo snel overprikkeld raakte en waarom ik altijd het gevoel had dat ik niet voldeed aan de verwachtingen van anderen. Waarom mijn hoofd soms overloopt en ik het niet stil krijg.” 

Kat als reddingsboei

Ook kleine dingen maakten een groot verschil. “Ik heb een kat gekregen. Dat klinkt misschien gek, maar die heeft mij echt geholpen en zelfs gered. Ik dacht: ik kan er niet zomaar tussenuit knijpen, want dan heeft hij niemand meer die voor hem zorgt.” Daarnaast pakte ze oude hobby’s weer op. “Ik ben weer gaan dansen, ik volg zangles en ik ben actief bezig met fotografie. Als mensen diep in de put zitten en je vraagt wat ze leuk vinden, weten ze dat vaak niet meer. Dan helpt het soms om terug te denken aan wat je vroeger graag deed.”

Een zes is ook prima

Sarah benadrukt dat herstel niet betekent dat alle problemen verdwijnen. “Ik heb nog steeds moeilijke dagen. Maar ik heb geleerd dat een dag geen negen hoeft te zijn. Een zes is ook prima.” 

Eenzaam 

Volgens haar is contact met anderen essentieel. “Suïcidale gedachten zijn ontzettend eenzaam. Je denkt dat niemand je begrijpt. Maar ik heb gemerkt dat veel meer mensen worstelen dan je aan de buitenkant ziet. En dat verrassend veel mensen openstaan voor een gesprek. Praat erover. Blijf er niet alleen mee rondlopen.”

Te laat voor haar vriendin

De weg omhoog die Sarah wist te vinden, was haar beste vriendin helaas niet meer gegund. Zij overleed een maand geleden na zelfdoding. “Door haar besef ik meer dan ooit wat het betekent voor de mensen die achterblijven. Juist daarom blijf ik praten over mijn gevoelens en vraag ik hulp als dat nodig is. Met haar in mijn hart kies ik ervoor om door te gaan. Hoe pijnlijk haar verlies ook is, het heeft me veel geleerd.”

Aanpak Suïcidepreventie 

In heel Nederland werd van 7 tot en met 13 september extra aandacht besteed aan suïcidepreventie. Gemeente Dijk en Waard stelde samen met vijf regiogemeenten de Aanpak Suïcidepreventie Regio Alkmaar vast. In onze gemeente werden lokale acties uitgevoerd, waaronder trainingen voor professionals, gerichte ondersteuning van risicogroepen en voorlichting. Op het Stadsplein in Heerhugowaard was de tentoonstelling Art Made Open van stichting Open Mind te zien, waarin indringende kunstwerken en persoonlijke verhalen aandacht vragen voor mentale gezondheid, kwetsbaarheid en de impact van suïcidaliteit. 

Vooruit kijken

Vandaag de dag durft Sarah voorzichtig vooruit te kijken. “Ik had nooit gedacht dat ik ooit zou zeggen dat ik gelukkig ben dat ik er nog ben. Maar als ik nu terugkijk op die donkere periode, voelt het als een ander leven. En dat geeft vertrouwen dat het ook morgen weer beter kan worden.”

Denk jij weleens aan zelfdoding? Je bent niet alleen. Bel dag en nacht gratis en anoniem met 113 of chat op 113.nl.