Dijk en Waard vol liefde: 22 echtparen vieren huwelijksjubileum

Zestig jaar geleden traden deze Dijk en Waarders in het huwelijksbootje en zij vierden dat deze middag samen met burgemeester Maarten Poorter, wethouder Gerard Rep, en natuurlijk met elkaar. Na een korte quiz over de tijd waarin zij trouwden: Wat kostte een brood? Welke tv-serie werd voor het eerst uitgezonden? werden de ingezonden trouwfoto’s op het grote scherm gedeeld.

Dit is altijd een mooi moment van herinneringen en herkenning. Onder het genot van een hapje en een drankje deelde een aantal echtparen hun liefdesverhaal, die u de komende weken kunt lezen op onze Facebookpagina(Verwijst naar een externe website). Lees ook alle andere liefdesverhalen op www.dijkenwaard.nl/volliefde.

Wat het geheim is van dit echtpaar? “Elkaar weinig zien”, lacht mevrouw. “Want er werd hard gewerkt”, zo vat ze de eerste jaren van hun huwelijk samen. Meneer had samen met zijn broer het aannemingsbedrijf De Jong Ursem, destijds met zo’n 25 man personeel. Van oudsher heeft dit bedrijf haar sporen verdiend als bouwer voor de landbouwsector. Grote kans dat de grote stallen die u in de regio en ver daarbuiten tegenkomt, van dit bedrijf afkomstig zijn. Samen heeft dit echtpaar hard gewerkt aan de opbouw van het bedrijf en kregen ondertussen 3 kinderen die later allemaal ook weer heel ondernemend bleken te zijn. Genoeg reuring dus.

Op zijn 53ste kreeg meneer lichamelijke klachten die gerelateerd waren aan reuma, en stopte hij noodgedwongen met werken. “Toen ben ik gaan fietsen om zo fit mogelijk te blijven”, zegt hij. Hij heeft de hele wereld rondgefietst, tegen alle verwachtingen in, want qua gezondheid was het een aantal keer kantje boord. “Bewegen houdt me letterlijk uit het ziekenhuis”, zegt hij stellig. “Ik ben weleens een medisch wonder genoemd.” Het geheim van dit echtpaar is goed voor elkaar zorgen maar elkaar ook kunnen loslaten. Meneer met fietstochten, mevrouw met wandeltochten zoals meerdere edities van de Nijmeegse 4-daagse. 

Wanneer hun trouwfoto wordt getoond op het grote scherm in het restaurant van Cool, heeft ze daar ook nog een leuk verhaal bij. “Al onze trouwfoto’s waren mislukt, dus we moesten drie dagen later opnieuw naar de fotostudio. Het gehuurde trouwpak weer aan, jurk weer aan en net doen alsof het de eerste keer was. Daarom zien die foto’s er zo gelikt uit; we hadden al geoefend!”

Naast een aantal (Lange)Dijk en (Heerhugo)Waard combinaties was er deze middag ook een Duits-Nederlands echtpaar aanwezig. De Duitse meneer Rüther vertelt hoe hij zijn Nederlandse bruid veroverde op de traditionele Paasveetentoonstelling in Schagen. “Ik was met een vriend op vakantie in Callantsoog, waar we op de camping stonden. We bezochten Schagen en vielen met onze neus in de boter. Wat een feest was het daar!” Hij ontmoette er de 16-jarige Marjan Timmerman uit Broek op Langedijk, die ook samen met een vriendin een dagje te Paasveeën was. Ondanks de taalbarrière was er meteen een klik. “Of ik het niet erg vond dat hij zo ver weg woonde? Daar was ik die middag nog helemaal niet mee bezig!”, lacht ze. “Maar we wisselden wel adressen uit en schreven elkaar daarna vele brieven. 

Er was wel wat tussen deze twee, maar het gewone leven ging ook gewoon door. "Ik ging naar school, ging uit met vriendinnen en had ook een vriendje", vertelt Marjan. Daar kwam abrupt verandering in toen ze op een dag thuis kwam en er een grote bos rozen op tafel stond. Als verrassing was haar vakantieliefde in de auto gestapt en naar Marjans huis gereden. Wat romantisch! Meneer lacht en vertelt: “Haar vriendje was er ook en werd zo boos dat hij de rozen pakte en ze kapotmaakte en maar buiten gooide!" Dat vond zij zo'n afknapper dat ze het meteen uitmaakte en vanaf toen was het echt aan tussen haar en Franz. 

“Zodra ik 18 was vertrok ik naar Duitsland om daar een leven met hem op te bouwen. Maar dat viel niet mee. Ik kreeg erg veel last van heimwee en na zeven jaar hebben we ons alsnog in Nederland gevestigd.” Haar man vond dat prima: “Ik kan overal aarden en vond het in Nederland ook leuk.”

Vandaag de dag woont het echtpaar nog steeds tot volle tevredenheid in Broek op Langedijk en vierden ze op 7 april hun diamanten huwelijksjubileum.

Dit echtpaar komt oorspronkelijk uit Zoetermeer en ontmoette elkaar tijdens het zondagse koffiedrinken in de kerk. Tijdens een ritje in de cakewalk op de plaatselijke kermis sprong de vonk echt over. “Daar kon je elkaar mooi vastgrijpen hè?”, zegt meneer met een knipoog. Ze woonden eerst nog een tijdlang in bij zijn ouders in Heemskerk, in een kamer met een opklapbed, maar toen meneer bij de Hoogovens ging werken, konden ze een huis in Heerhugowaard bemachtigen. Een verhaal dat we vaker horen in deze serie Dijk en waard vol liefde. Wat we niet eerder hoorden is dat meneer zo'n hekel had aan de bus die hij elke dag moest nemen van huis naar de Hoogovens en vice versa, dat hij besloot een carpoolgroepje op te starten. Met een aantal collega's begonnen ze ‘De Autoclub’, die 35 jaar meer dan uitstekend dienst deed als deelautogroep. “Om alles eerlijk te houden hielden we een strakke administratie bij met een ingenieus puntensysteem”, vertelt meneer. “Dat moest wel, anders kon je scheve gezochten krijgen wie er vaker reed dan een ander en meer kosten had.” In dit geval is er nooit een onvertogen woord gevallen. Sterker nog: de carpoolers zien elkaar nog steeds met enige regelmaat en gaan dan samen met de aanhang eten. Mooi detail is dat deze manier van samenreizen zo bijzonder was, dat het zelfs het Guiness Book of Records heeft gehaald, onder de titel ‘longest-running car pool’. Mét foto! 

Dit echtpaar dat uit Beverwijk afkomstig is, is door heel wat stormen gegaan in hun zestig huwelijksjaren. Doordat de vader van mevrouw als militair werd uitgezonden naar Indonesië in 1945 en daar helaas is gesneuveld, moest ze al op jonge leeftijd haar eigen boontjes doppen. 

Ze solliciteerde bij het bedrijf waar ook meneer werkzaam was en zo sloeg de liefdesvonk over. “Ze kwam de winkel binnen, en ik vond haar meteen leuk.” 

Helaas is het echtpaar kinderloos gebleven, iets wat meneer zichtbaar pijn doet. “Het was ons niet gegeven en dat was zeker in die tijd erg moeilijk. Het werd je voortdurend gevraagd. Alsof het een keuze was." Wel was er gelukkig een kleinkind van de buren dat veel bij ze over de vloer kwam. Met haar hebben ze een bijzondere band opgebouwd en ze voelt als een dochter.

De meest recente storm in hun huwelijk is dat mevrouw aan de ziekte Alzheimer lijdt. Tijdens het interview is ze er niet helemaal bij en laat ze de vragen aan haar man over, maar ze geniet zichtbaar van alle gezelligheid om haar heen. “Ze is ontzettend lief”, zegt meneer terwijl hij zijn bruid liefdevol vasthoudt. “Daarom wil ik zo lang mogelijk thuis voor haar blijven zorgen. Dat gaat, zo lang er voldoende hulp is." 

Hij vat hun lot nuchter samen: “We hebben ondanks de tegenslagen een mooi leven gehad samen, en nemen het zoals het komt.”

Omdat zij Nederlands Hervormd was en hij katholiek, kwam dit echtpaar elkaar niet als vanzelfsprekend tegen. “Dat was zo in die tijd", legt mevrouw uit. ”Als je kerkelijk werd opgevoed, dan was de kans zeer groot dat je je aanstaande ook tegenkwam in de jeugdclub van de kerk. " 

Zo niet dit stel, dat elkaar bij het dansen ontmoette. Hij wilde eigenlijk liever met haar vriendin dansen, maar een andere jongeman was sneller. Dus vroeg hij mevrouw.  “Daar had je zelf niks over te zeggen”, zegt mevrouw, “want je danste alleen als je door een jongen werd gevraagd. Anders stond je langs de dansvloer te wachten op je beurt.” Ze lachen beide bij deze herinnering. Want gelukkig was de tweede keus zijn in dit geval het begin van een lang en gelukkig huwelijk. Wie weet hoe het was gelopen als hij met haar vriendin was gaan dansen!

Na hun trouwen vestigden ze zich in Sint Pancras aan de Benedenweg. Toen meneer de diagnose vasculaire dementie kreeg, verhuisde hij noodgedwongen eerst naar Lauwershof en 5 jaar geleden naar Zuyder Waert. Zijn vrouw woont in Zuid-Scharwoude. Dat was niet makkelijk, en er zijn heel wat tranen vergoten. Maar inmiddels zijn ze het allebei gewend en is meneer op zijn plek. 
Ze zien elkaar zo vaak mogelijk en zijn blij dat ze ondanks alles nog steeds gelukkig getrouwd zijn, al zestig jaar lang!